Formaat van de prenten: 70 x 50 cm.

De prenten zijn zowel los als in serie verkrijgbaar.

‘Het Verborgen Leven’ is een serie werken die gemaakt zijn vanuit de fascinatie voor ontstaans- en vormingsprocessen in de natuur. Processen waarbij toeval en wetmatigheid elkaar voortdurend beïnvloeden. Chaos en complexiteit spelen daarbij een grote rol.

Door in het atelier situaties na te bouwen waarin de hierboven geschetste processen kunnen ontstaan en gedijen wordt er een eigen werkelijkheid gcreeerd, een abstracte werkelijkheid die synoniem is aan de natuur.

In ronde schalen, gevuld met water, langzaam ronddraaiend of stilstaand, worden met olieverf patronen ‘geschilderd’. Warmte, chemiecaliën en mechanische beïnvloeding zorgen voor een oneindige variatie in vorm.

“De schalen in mijn atelier zie ik als een simulator voor natuurlijke processen. Ik wek kunstmatig de natuur op met de middelen van een kunstenaar, zoals olie, water, pigment, papier en doek: Het atelier als mini-universum waarin een abstracte versie van de natuur wordt nagebootst.”

De patronen worden o.a. gepresenteerd in verschillende houten kisten waarin ze, via een loep, bekeken kunnen worden. Het zichtbaar worden van het langzaam onder de loep verschuivende patroon speelt zich af in de tijd, zoals het patroon zich ook in een bepaalde tijd heeft kunnen ontwikkellen.

‘Het Verborgen Leven’ is een serie werken waarbij veel aan het toeval wordt overgelaten, het ontdekken en open staan voor wat er gebeurt vormt een belangrijk onderdeel van dit werk. Toch is het niet willekeurig wat er gebeurt. Door bewuste en preciese keuzes te maken in de uitgangspunten kunnen de kwetsbare patronen zich ontwikkellen tot een natuurlijk fenomeen.

Het kenmerkende van het Tschumipaviljoen is dat het geheel uit glas bestaat, maar bovenal in de lengterichting schuin naar boven loopt en in de breedterichting licht gekanteld is.

Uitdaging voor mij was een combinatie te maken tussen deze eigenschappen van het paviljoen en de instabiliteit van vloeistoffen.

Ik heb het paviljoen beschouwd als een laboratorium waarin twee soorten en maten glaswerk gevuld met gekleurd water en gekleurde olie een beeld vormen. Deze vloeistoffen mengen niet met elkaar, waardoor een perfect horizontale scheiding ontstaat; het enige horizontale element in het hele paviljoen.

De begrippen proces en verandering zijn een belangrijk gegeven in dit werk. De zon zal door de draaiing van de aarde het werk onder een steeds andere hoek belichten. Onder invloed van dit zonlicht zal de reflectiestructuur van de vloeistoffen veranderen en de kleur transformeren en na verloop van tijd vervagen.

De aan de ene kant ogenschijnlijk onveranderlijke materie en de aan de andere kant zichtbare en onzichtbare invloeden van buitenaf vinden hun weerklank in de titel ’Mind and Matter’.

Aanleiding voor de ‘Geographical Spots’ was een opdracht van Akzo Nobel om n.a.v. het patroon van de ‘Enkamat’ een serie prenten te maken. De enkamat is een mat die o.a. gebruikt wordt om erosie en landverschuivingen tegen te gaan, bijvoorbeeld bij de versteviging van dijken.

Links: Glacier, Rechts: Sea

Links: Terra, Rechts: Satellite

De mat wordt op een gestructureerde, wetmatige manier vervaardigd; als stroop vallen vloeibare draden door een regelmatig geperforeerde plaat op een geribbelde ondergrond. De losse draden vallen daarbij op een onvoorspelbare manier over elkaar heen. Bij het ontwerp voor de zeefdrukken heb ik het toepassingsgebied van de Enkamat, het landschap, als uitgangspunt genomen. De prenten, opgebouwd uit drie niveaus, kun je als fictieve landkaarten beschouwen waarbij elke prent een andere schaal verbeeld.

De eerste laag, die de achtergrond vormt, is gevormd door het willekeurig laten vloeien van inkt. Daarna heb ik de structuur van de Enkamat in tweeen gesplitst en deze als een grafische tekening over de ondergrond gelegd, waardoor zij als het ware orde aanbrengt. Zoals de hoogtelijnen op een landkaart dat doen. De derde laag tot slot bestaat uit cijfers. Zij vertegenwoordigen de mentale laag en symboliseren datgene wat in ons hoofd afspeelt. De cijfers bepalen min of meer de kijkrichting in de prent en de weg die we als het ware kunnen nemen in het landschap.

Uitgangspunt voor dit project zijn opnames van elementaire deeltjes, nadat zij met elkaar in botsing zijn gebracht in een zogenaamd bellenvat. Bij elke botsing tonen zij een karakteristiek beeld, terwijl ze toch elke keer weer onvoorspelbaar anders zijn.

Ik heb voor de vorm van een panorama gekozen om de oneindigheid van de bewegingen weer te geven. Er is geen begin en geen eind in de tekening. Je zult moeten rondlopen om de tekening te volgen. De licht-hellende vloer zorgt ervoor dat je als toeschouwer deel wordt van het werk. Wanneer je omhoog loopt voel je een vertraging in je beweging, loop je naar beneden een versnelling.

Ik heb een schilderij willen maken waarin de karakteristieke bewegingen van de deeltjes (loopings, spiralen, kromingen), en hun snelheid centraal staan maar waarin iedere beweging anders uitpakt.

De lijnen zijn niet doorgetrokken maar gestippeld, waardoor het idee van beweging versterkt wordt. De willekeurige plaatsing van de spiralen en in welke curve ze naar binnen of buiten draaien bepaalt het onvoorspelbare beeld van het uiteindelijk werk.